Historia

Historia NSZZ Rolników Indywidualnych "Solidarność"

Zanim powstała „Solidarność” Rolników, w drugiej połowie lat siedemdziesiątych XX w. istniało kilka organizacji opozycyjnych współtworzących niezależny ruch chłopski. Jego powstanie było związane z protestami, które wybuchły, kiedy Sejm PRL w 1977 r. uchwalił niekorzystną dla rolników ustawę emerytalną. Działacze Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR” oraz Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela zaczęli wówczas nawiązywać kontakty z rolnikami gotowymi do podjęcia współpracy z opozycją. W kolejnych miesiącach i latach zaczęły ukazywać się nielegalne pisma przygotowywane specjalnie z myślą o mieszkańcach wsi: najpierw „Postęp” i „Gospodarz”, następnie „Rolnik Niezależny”, „Placówka” i kilka innych. W 1978 r. powołano Komitety Samoobrony Chłopskiej działające na Lubelszczyźnie, Rzeszowszczyźnie i ziemi grójeckiej. Oparciem dla nich byli księża z kilku parafii, którzy podejmującym ryzyko działaczom mogli zapewnić schronienie. Po fali robotniczych protestów, która przelała się przez Polskę w lipcu i sierpniu 1980 r., władze zgodziły się na tworzenie niezależnych związków zawodowych. Rolnicy indywidualni chcieli mieć podobne prawa. Pierwsze komitety zaczęły powstawać już we wrześniu. Doszło wówczas do kilku spotkań działaczy z całego kraju. Ruch związkowy, mając silne poparcie Kościoła, prężenie się rozwijał. Powstały Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Rolników „Solidarność Wiejska”, Samorządny Związek Producentów Rolnych i „Solidarność Chłopska”. Różniły się one wizją organizacji związku. Działacze nie zgadzali się, czy należeć mieli do niego tylko rolnicy, czy także robotnicy rolni i przedstawiciele innych zawodów związanych ze wsią.

Więcej…
 


© 2011 NSZZ RI "Solidarność"
Wszystkie prawa zastrzeżone

 

Współfinansowano ze środków w ramach programu Narodowego Centrum Kultury "Solidarność"